บทที่ 62 ป่วย

เมื่อกาญจนาเห็นพิชญเดินเข้ามา ในที่สุดก็ลอบถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก

ร่างกายที่ตึงเครียดมาตลอดทั้งคืนได้ผ่อนคลายลงในตอนนี้

เพิ่งจะคลุมเสื้อผ้าได้ไม่กี่วินาที กาญจนาก็รู้สึกว่าวิสัยทัศตรงหน้าเริ่มพร่าเบลอ

ก่อนที่ร่างทั้งร่างจะทรุดฮวบลงไป ถ้าไม่ใช่เพราะพิชญตาไวและคว้าเธอไว้ได้ทัน ร่างของเธอคงลงไปกอง...